با سلام خدمت حضار محترم وب

مدتها هست که مطلبی ننوشته ایم به چند دلیل

با میلی که به نوشتن دارم اما کارهایی هست که بسته به شغل ام در اولویت قرار می گیرند از جمله کارهایی که در زمینه آب و جاده هستند و چون تعهد دارم که آنها را انجام بدهم لذا نوشتن در وب را ناممکن می سازند از طرف دیگر مشکلاتی که در متن جامعه و دور و برمان هست  وقتی انسان به این مشکلات نگاه می کند ضرب المثلی به یاد آدم می افتد: دستها از پاها دراز تر می شود الیم آیاقیمنان اوزون اولدی و به عبارتی من می گویم هم پاها بیجرکت می شوند و هم دست ها و هم مغز و انسان خودش را به ندیدن می زند و یا انسان خودش را به خواب می زند .

حال اگر می پرسیدید چرا خودمان را به ندیدن بزنیم ؟

و یا چرا خودمان را به خواب بزنیم ؟

دوستان وقتی شما راه حلی برای موضوعی ندارید یا نمی توانید موضوعی را حل کنید می خواهید چکار کنید؟ حال این موضوعات چه می توانند باشند ؟

یک مورد خدمتتان عرض کنم و تا توجیه و دلیل مرا بپذیرید.

دوستان چند روز قبل عکسی را دیدم که بچه های ده ساله عوض اینکه در مدارس باشند یا در مدارس فوتبال باشند و یا اینکه در مدارس شبانه روزی تحصیل کنند در کنار آشغال های شهر چادر زده و زندگی می گنند. دوستان اینجا دیگر دست به قلم نمی رود.

اولویت های انسان اول زندگی و لباس و غیره هست بعد تحصیل و بنا نهادن زندگی و جامعه بر نتایج تحصیلات و کسب علم و تجربه و کاربرد این تجارب غلمی فنی در ساخت و آبادانی کشور در زمینه خود روسازی صنایع هواپیمایی و کشاورزی و بکار گیری علم و روشهای فنی صرفه جویی در آب در کشوری که آب امروز مسئله اصلی ان است . مسئله ای که به نظر بنده اگر در اینده برای کشورمان مشکلی حاد ایجاد شود نه از بابت اسرائیل و امریکا ( هر چند که نباید از عملکرد انها  غافل بود )  بلکه از بابت آب خواهد بود که حداقل نصف این مشکل اگر از بابت طبیعت و قهر آن باشد نصف آن خود ساخته است. حال مشکلات دیگر را کنار می گذاریم

همین برای  مشکل آب باید فکری کرد . همین اگر روش تجارب  اسرائیل را در زمینه آب بررسی کنیم می بینیم اسرائیل که یکی از کشورهای کم آب هست در کویر بی آب چگونه معضل آب را دارد حل می کند . پس ما هم غافل نمانیم و شروع کنیم به بررسی اولویت های کشور عزیز مان . و اما نباید نا امید شویم باید بیشتر تلاش کنیم.