مطالب علی سلطان بیگی چایپارا (چورس)

ترجمه یک متن تاریخی به انگلیسی(جمله عثمانی ها به ایران):

این مطلب قبلا نوشته شده است فقط خواستم ترجمه انگلیسی آن هم  را  ملاحظه کنید.

این کار برای عزیزانی که می خواهند زبان خارجی آنها پیشرفت کند بد نیست

بخشی از تاریخ تبریز که چورس یکی از حاکم نشینهای آن بود ( مجموعا 26 حاکم نشین ) با مطالعه ی متون تاریخی نقش و اهمیت چورس در گذشته مشخص می شود . یکی از منابع مهم اثر اسکندر منشی است . در940 سپاهیان سلطان سلیمان قانونی ،در دورة شاه طهماسب اول صفوی (930ـ984)، وارد تبریز شدند و ابراهیم پاشا، فرمانده سپاه عثمانی ، ساختن قلعه ای را در مجاورت شام غازان آغاز کرد و حکومت آذربایجان را به اولامه ــ از سران قزلباش و امیرالامرای آذربایجان که به سلطان عثمانی پناهنده شده بود ــ واگذاشت (اسکندرمنشی ، ج 1، ص 67ـ 68). در ربیع الاول 941، سلطان سلیمان به تبریز رسید و پس از درنگی کوتاه تا سلطانیه پیش رفت ، اما چون ادامة پیشرفت در خاک ایران برایش مقدور نبود، راهی همدان شد و از آنجا به بغداد رفت و پس از تصرف آنجا و توقف چهارماهه ، راهی تبریز شد. وی در محرّم 942 به این شهر رسید و به مدت چهارده روز به امور اداری شهر پرداخت ، اما سرما سپاهیان ترک را به بازگشت واداشت (مینورسکی ، ص 51؛ پارسادوست ، ص 153ـ172). در 955 شاه طهماسب پایتخت را از تبریز به قزوین منتقل کرد، زیرا قزوین در دامنة رشته کوه البرز و بر سر راه گیلان ، آذربایجان ، همدان و ری قرار داشت و از موقعیت ارتباطی مهمی برخوردار بود و چون از متصرفات عثمانی دور بود او می توانست با ایجاد تسهیلات تدافعی و فراهم ساختن امکانات کمک رسانی سریع ، دسترسی دشمن را مشکلتر سازد (برومند، ص 5؛ نوائی ، ص 172، پانویس 1). با وجود انتقال پایتخت ، آذربایجان در طول حکومت صفوی مرکز اصلی مملکت محسوب می شد و شهر تبریز مرکز آذربایجان باقی ماند. بیگلربیگی آذربایجان شامل 26 حاکم نشین می شد، از جمله آستارا، مراغه ، قراچه داغ ، حورس ، کاورد، قپانیات ، ورکهان ، کَرم رود، هشترود، طاب ، مدک ، لاهیجان ، اوج رود، ابدالو، سراب ، زنوز، مشکین ، قره آغاج ، سلطانیه و زنجان . میزان مالیات و عواید هر حاکم نشین جداگانه و مشخص بود. حاکمان ایل نشین ، مانند حاکم اُلکای و ایل افشارو ایل آدربا و ایل دُنْبُلی و ایل شقاقی ، جزو بیگلربیگی آذربایجان محسوب می شدند (میراحمدی ، ص 135، 141ـ142). در شوال 1136، یک سال پس از سقوط حکومت شاه سلطان حسین ، قرارداد تقسیم ایران میان روسیه و عثمانی در استانبول به امضا رسید و گرجستان و اران و تبریز و خوی و چُورْس و ارومیه و مراغه و سلماس و سنندج و کرمانشاه و همدان سهم عثمانیها شد. دولت عثمانی برای تصرف سهم خود، سه تن از سرداران خود را از سه جبهه مأمور حمله به ایران کرد که عبداللّه پاشا کوپریلی زاده مأمور حمله به تبریز شد. قوای عثمانی پس از قتل عام در خوی (دوازدهم شعبان 1136) و سه ماه انتظار برای رسیدن نیروی کمکی ، به سوی تبریز پیشروی کرد و پس از سقوط ایروان و نخجوان و مرند در پاییز 1137 تبریز را تصرف کرد (حزین ، ص 267؛ اقبال آشتیانی ، 1370ش ، ص 707ـ 708). با تشکر از نویسنده . نقل از منبع زیر : عنوان: تبريز نويسنده: مصطفي مؤمني منبع: دانشنامه جهان اسلام. ج 6. ص 379 408 گردآوري و تنظيم :مركز اطلاع رساني سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي + نوشته شده در سه شنبه ۱۳۹۱/۰۸/۲۳ ساعت 19:23 توسط علی سلطان بیگی

Part of the history of Tabriz in which Choras was one of the rulers (26 rulers in total)

By studying historical texts, the role and importance of Chors in the past is determined. One of the important sources of the work of Alexander is the secretary.

In 940, the troops of Sultan Suleiman the Magnificent, during the reign of Shah Tahmasb I of Safavid dynasty (930-984), entered Tabriz, and Ibrahim Pasha, commander of the Ottoman army, began building a fortress near the Ghazan Peninsula and overthrew the Azerbaijani government. Who had taken refuge in the Ottoman sultan - surrendered (Iskandermanshi, vol. 1, pp. 67-68). In the first quarter of 941, Sultan Suleiman reached Tabriz and after a short delay went to Soltanieh, but because it was not possible for him to continue his progress in Iran, he went to Hamedan and from there to Baghdad, and after capturing it and stopping for four months, he left. Tabriz. He arrived in Muharram 942 and worked for the city for fourteen days, but the cold forced the Turkish troops to return (Minorsky, p. 51; Parsadoost, pp. 153-172).

In 955 Shah Tahmasb moved the capital from Tabriz to Qazvin, because Qazvin was located at the foot of the Alborz mountain range on the way to Gilan, Azerbaijan, Hamedan and Rey, and had an important communication position, and because it was far from Ottoman occupation, he could Make the enemy's access more difficult by creating defensive facilities and providing quick relief facilities (Boroumand, p. 5; Navai, p. 172, footnote 1).

Despite the transfer of the capital, Azerbaijan was the main center of the country during the Safavid rule, and the city of Tabriz remained the center of Azerbaijan. Biglerbegi of Azerbaijan included 26 rulers, including Astara, Maragheh, Qaracheh Dagh, Hoors, Kavard, Qapaniat, Varkhan, Karamrud, Hashtrood, Tab, Madak, Lahijan, Oujrud, Abdalu, Sarab, Zanuz, Meshkin, Qara Aghaj. , Soltanieh and Zanjan. The amount of taxes and revenues of each ruler was separate and specific. The tribal rulers, such as the rulers of Ulkai, Afshar, Adrba, Donbuli and Shaqaqi, were considered to be part of the Biglerbegi of Azerbaijan (Mirahmadi, pp. 135, 141-142).

In Shawwal 1136, one year after the fall of Shah Sultan Hussein's government, a treaty was signed in Istanbul between Russia and the Ottomans. شد. In order to capture its share, the Ottoman government sent three of its commanders from three fronts to attack Iran, and Abdullah Pasha Koprilizadeh was appointed to attack Tabriz. After the massacre in Khoy (12th of Sha'ban 1136) and waiting for three months for the arrival of the auxiliary force, the Ottoman forces advanced towards Tabriz and after the fall of Yerevan, Nakhchivan and Marand in the fall of 1137 captured Tabriz (Hazin, p. 267; Iqbal Ashtiani, 1991, pp. 707-708).

Thanks to the author. Quoted from the following source:

Title: Tabriz
Author: Mostafa Mo'meni
Source: Encyclopedia of the Islamic World. C 6. P. 379 408
Compiled and organized by: Information Center of Islamic Culture and Communication Organization

 Posted on Tuesday, 08/23/2012 at 19:23 by Ali Sultan Beigi